" လူေတြဟာ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္နဲ ့ရွင္သန္ေနရတယ္ဆိုတာပဲ သိၾကတယ္။ အဲဒီေမ်ွာ္လင့္ခ်က္နဲ ့ပဲ ျပန္ေသေနရတာကိုေတာ့ မသိၾကဘူး။ ေမ်ွာ္လင့္မိရင္ ေမ်ွာ္လင့္မိသေလာက္ ခံစားရတယ္။ ေလာကမွာ မာယာယဥ္ေက်းမွ ုေတြမ်ားတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့အရာေတြက ျမင္ေနရရံုနဲ ့ပဲ ေက်နပ္ယူရတယ္။ ဆုပ္ကိုင္ခ်င္လို ့မရဘူး။ အဲဒီေတာ့... ေလာကမွာ အရာရာကို မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းမ်ဥ္းသားၿပီး ၾကည့္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ေတာင္ထြဋ္ေတြမ်ားရင္ ေခ်ာက္ကမ္းပါးေတြမ်ားမယ္။ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြမ်ားရင္ေတာ့ ' အမွား၀န္ ' ေတြမ်ားလိမ့္မယ္..."
" ဒဂၤါးတစ္ျပားကို ေလထဲေျမွာက္ပစ္ျပီးေခါင္းလား၊ ပန္းလားဟု ေမးလာ၍ ပန္းပန္ထားေသာေခါင္း ကိုလိုခ်င္မိလၽွင္ ကိုယ္ပဲအလြန္ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ပန္းဟုေျဖပါလ်က္ ေခါင္းခ်ည္းက်ေနလၽွင္၊ ေခါင္းဟုေျဖပါလၽွက္ ပန္းခ်ည္းက်ေနလၽွင္ မည္သူ ့ကို အျပစ္တင္ရမည္နည္း။ ကံၾကမၼာကိုလား...ကိုယ့္ ကိုယ္ ကိုယ္ ကိုလား..."
" လူေတြဟာ ေလွကားတစ္စင္းစီ ထမ္းထားၾကတယ္။ ဒီဘ၀ကေန ေသလြန္သြားတဲ့အခါ...တစ္ခ်ိဳ ့က အဲဒီေလွကားနဲ ့ နတ္ျပည္ကိုတက္သြားၾကၿပီး၊ တစ္ခ်ိဳ ့ကေတာ့ အဲဒီေလွကားနဲ ့ပဲ ငရဲျပည္ကိုဆင္းသြားၾကတယ္..."
From : တာရာမင္းေ၀ ( စုန္းကိုက္ခံရတဲ့သစ္သီး )
ဒီပို ့စ္ေလးကို ပရင့္ထုတ္မယ္
No comments:
Post a Comment